ز بسیار و ز کم بگذر که خام است

خدا آن نکته را با خلق گفته است

بیا شام و بخور خوردی که خواهی

کم و بسیار نه کارد تباهی

نگهدار اعتدال اینت تمام است

دو زیرک خوانده ام کاندر دیاری

رسیدند از قضا بر چشمه ساری