رسیدند از قضا بر چشمه ساری

ز بسیار و ز کم بگذر که خام است

نگهدار اعتدال اینت تمام است

دو زیرک خوانده ام کاندر دیاری

یکی کم خورد کاین جان می گزاید

یکی پر خورد کاین جان می فزاید

چو بر حد عدالت ره نبردند