فلک بنگر چه سردی کرد این بار

در آمد نرگس شیرین ز خوشخواب

دگر شبها که بختش یار گشتی

به بانگ نای و نی بیدار گشتی

که خون گرم شاهش کرد بیدار

پریشان شد چو مرغ تاب دیده

که بود آن سهم را در خواب دیده