چو سرکه تند شد چون می بجوشید

چو گنجش زیر زر پوشیده دارم

کلید گنج ها او را سپارم

چو شیرین این سخنها را نیوشید

فریبش داد تا باشد شکیبش

نهاد آن کشتنی دل بر فریبش

پس آنگه هر چه بود اسباب خسرو