غباری بر دمید از راه بیداد

زن آن مرد است کو بی درد باشد

بسا رعنا زنا کو شیر مرد است

بسا دیبا که شیرش در نورد است

شبیخون کرد بر نسرین و شمشاد

بر آمد ابری از دریای اندوه

فرو بارید سیلی کوه تا کوه