به دوزخ در کشد حکمش روانست

تصرف با صفاتش لب بدوزد

خرد گر دم زند حالی بسوزد

اگر هر زاهدی کاندر جهانست

و گر هر عاصیی کو هست غمناک

فرستد در بهشت از کیستش باک

خداوندیش را علت سبب نیست