دهد پروانه ای را قلب داری

به یک پشه کشد پیل افسری را

به موری بر دهد پیغمبری را

ز سیمرغی برد قلاب کاری

سپاس او را کن ار صاحب سپاسی

شناسائی بس آن کو راشناسی

ز هریادی که بی او لب بگردان