حد و مقدار خود از آفرینش

در آن شهر آدمی باشد بهر باب

توئی زان آدمی یک شخص در خواب

قیاسی باز گیر از راه بینش

ببین تا پیش تعظیم الهی

چه دارد آفرینش جز تباهی

به ترکیبی کز این سان پایمال است