زهی بدری که او در خاک خفته است

کشد هر گردنی طوق خراجش

زهی ترکی که میر هفت خیل است

ز ماهی تا به ماه او را طفیل است

زمین تا آسمان نورش گرفته است

زهی سلطان سواری کافرینش

ز خاک او کشد طغرای بینش