ز هر موئی دلش چشمی بر آورد

کلام سرمدی بی نقل بشنید

خداوند جهان را بی جهت دید

به هر عضوی تنش رقصی در آورد

و زان دیدن که حیرت حاصلش بود

دلش در چشم و چشمش در دلش بود

خطاب آمد که ای مقصود درگاه