پس از صد سال اگر گوئی کجا او

حضورش در سخن یابی عیانی

نهان کی باشد از تو جلوه سازی

که در هر بیت گوید با تو رازی

زهر بیتی ندا خیزد که ها او

چو کرم قز شدم از کرده خویش

به ریشم بخشم ار برگی کنم ریش