به تارک راه می رفتم چو پرگار

ز رقص ره نمی شد طبع سیرم

ز من رقاص تر مرکب بزیرم

همه ره سجده می بردم قلم وار

به هر منزل کزان ره می بردم

دعای دولت شه می شنیدم

بهر چشمه که آبی تازه خوردم