ولی چون هست شاهی چون تو بر جای

پذیرفت آنچه فرمودی ز پیشم

چو بحر عمر او کشتی روان کرد

مرا نه جمله عالم را زیان کرد

همان شهزادگان کشور آرای

از آن پذرفتهای رغبت انگیز

دگرباره شود بازار من تیز