گر او را فیض رحمت گشت ساقی

که بر ما بیش از آن درها گشایند

گر او را سوی گوهر گرم شد پای

نسب داران گوهر باد بر جای

جهان بر وارثانش باد باقی

گر او را خاک داد از تخته بندی

مباد این تخت گیران را گزندی