آباد شود به خاک و آبی

از خرمن خویش ده زکاتم

منویس به این و آن براتم

تا مزرعه چو من خرابی

خاکی ده از آستان خویشم

وابی که دغل برد ز پیشم

روزی که مرا ز من ستانی