از دل به دماغ رفت هوشم

آن کز نسب بلند زاید

او را سخن بلند باید

چون حلقه شاه یافت گوشم

نه زهره که سر ز خط بتابم

نه دیده که ره به گنج یابم

سرگشته شدم دران خجالت