دهلیز فسانه چون بود تنگ

ای آینه روی آهنین رای

لیکن چه کنم هوا دو رنگست

اندیشه فراخ و سینه تنگست

گردد سخن از شد آمدن لنگ

میدان سخن فراخ باید

تا طبع سواریی نماید