کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 1,233

خور و خواب و آرامگه تنگ شد

چهرهٔ فردوسیشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 1,230

    کشید از بر کوه بر برف نخ

    #
  2. 1,231

    بیک هفته کس روی هامون ندید

    #
  3. 1,232

    همه کشور از برف شد ناپدید

    #
  4. 1,233

    خور و خواب و آرامگه تنگ شد

    انتخاب‌شده
  5. 1,234

    تو گفتی که روی زمین سنگ شد

    #
  6. 1,235

    کسی را نبد یاد روز نبرد

    #
  7. 1,236

    همی اسپ جنگی بکشت و بخورد

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 1,233 از «گفتار اندر داستان فرود سیاوش» است.