هرجا که رسد جگر نوازد

زخمش که عدو به دوست مقهور

زخمیست که چشم زخم ازو دور

در لطف چو باد صبح تازد

در زخم چو صاعقه است قتال

بر هر که فتاد سوخت در حال

لطف از دم صبح جان فشان تر