در کینه چو روزگارقاهر

زوبینش به زخم نیم خورده

شخص دو جهان دو نیم کرده

در مهر چو آفتاب ظاهر

چون صبح به مهر بی نظیر است

چون مهر به کینه شیر گیر است

بربست به نام خود به شش حرف