کو باشد خصم را شکسته

بر دشمن اگر فراسیابست

تنها زدنش چو آفتابست

لشگر گره کمر نبسته

چون لشگر او بدو رسیده

از لشگر خصم کس ندیده

صد رستمش ارچه در رکابست