نادیه بگویم از جد و بخت

دریای روان فرات ساکن

آن روز که روز بار باشد

نوروز بزرگوار باشد

کو چون بود از شکوه بر تخت

چون بدر که سر برآرد از کوه

صف بسته ستاره گردش انبوه