پالوده راوق ربیعی

وز باد صبا عبیر بوئی

فیض تو که چشمه حیاتست

روزی ده اصل امهاتست

خاک قدم تو از مطیعی

هرجا که دلیست قاف تا قاف

از بندگی تو می زند لاف