دزد افشاریست این نه آزرم

گر با بصر است بی بصر باد

وز کور شد است کورتر باد

او دزدد و من گدازم از شرم

نی نی چو به کدیه دل نهاد است

گو خیزد و بیا که در گشاد است

آن کاوست نیازمند سودی