گنج دو جهان در آستینم

گو خیزد و بیا که در گشاد است

آن کاوست نیازمند سودی

گر من بدمی چه چاره بودی

در دزدی مفلسی چه بینم

واجب صدقه ام به زیر دستان

گو خواه بدزد و خواه بستان