آب ار چه همه زلال خیزد

بی کار نمی توان نشستن

با این که سخن به لطف آب است

کم گفتن هر سخن صواب است

از خوردن پر ملال خیزد

کم گوی و گزیده گوی چون در

تا ز اندک تو جهان شود پر