سیل آمد و آبگینه را برد

کان شیشه می که بود در دست

افتاده شد آبگینه بشکست

گر در رهم آبگینه شد خورد

تا هر که به من رسید رایش

نازارد از آبگینه پایش

ای بی خبران ز درد و آهم