خردک شکند به کاسه در نان

آسوده که رنج بر ندارد

از رنجوران خبر ندارد

سیری که به گرسنه نهد خوان

آن راست خبر از آتش گرم

کو دست درو زند بی آزرم

ای هم من و هم تو آدمیزاد