من خار خسک تو شاخ شمشاد

آن راست خبر از آتش گرم

کو دست درو زند بی آزرم

ای هم من و هم تو آدمیزاد

زرنیخ چو زر کجا عزیز است

زان یک من ازین به یک پشیز است

ای راحت جان من کجائی