کز سایه خویشتن می بترسم

به گر به توام نمی نوازند

کاشفته و ماه نو نسازند

از سایه نشان تو نه پرسم

من کار ترا به سایه دیده

تو سایه ز کار من بریده

بردی دل و جانم این چه شور است