واکنون که گلش رحیل یابست

از معرفت تمام عشقست

تا زنده به عشق بارکش بود

چون گل به نسیم عشق خوش بود

این قطره که ماند ازو گلابست

من نیز بدان گلاب خوشبوی

خوش می کنم آب خود درین جوی