هم بی غم او مباد روزم

جانم فدی جمال بادش

گر خون خوردم حلال بادش

گرچه ز غمش چو شمع سوزم

عشقی که چنین به جای خود باد

چندانکه بود یکی به صد باد

می داشت پدر به سوی او گوش