کاین قصه شنید گشت خاموش

عشقی که چنین به جای خود باد

چندانکه بود یکی به صد باد

می داشت پدر به سوی او گوش

دانست که دل اسیر دارد

دردی نه دوا پذیر دارد

چون رفت به خانه سوی خویشان