کاورد چو زمزمی به جوشم

کاین سلسله ای که بند بشکست

چون حلقه کعبه دید در دست

زو زمزمه ای شنید گوشم

گفتم مگر آن صحیفه خواند

کز محنت لیلیش رهاند

او خود همه کام ورای او گفت