گاورس درشت را کند نرم

خشگار گرسنه را کلیچ است

باسیری نان میده هیچ است

چون طبع به اشتها شود گرم

حلوا که طعام نوش بهر است

در هیضه خوری به جای زهر است

مجنون که ز نوش بود بی بهر