ما از پی تو به جان سپاری

غریدی از آن نشاط چون شیر

پرسید یکی که ای جوانمرد

کز دو زنی چو چرخ ناورد

با خصم ترا چراست یاری

گفتا که چو خصم یار باشد

با تیغ مرا چکار باشد