دادیم به روز نا امیدی

کی پای به دوستی فشرده

پذرفته خود به سر نبرده

در صبحدمی بدان سپیدی

از دست تو صید من چرا رفت

وان دست گرفتنت کجا رفت

تشنه ام به لب فرات بردی