یعنی که به روز من نشیناد

کای آنکه ترا ز من جدا کرد

ماخوذ مباد جز بدین درد

صیاد تو روز خوش مبیناد

گر ترسی از آه دردمندان

برکن ز چنین شکار دندان

رای تو چه کردی ار به تقدیر