هم بر زه جامه تو به شد

دندان تو از دهانه زر

هم در صدف لب تو بهتر

چرم تو که سازمند زه شد

اشک تو اگر چه هست تریاک

ناریخته به چو زهر برخاک

ای سینه گشای گردن افراز