چون سوختگان سیه چراغی

بر آتش غم منم تو جوشی؟

من سوگ زده سیه تو پوشی؟

گر سوخته دل نه خام رائی

ور سوخته وار گرم خیزی

از سوختگان چرا گریزی

شاید که خطیب خطبه خوانی