به گردد وقت سر بریدن

چون شمع دلم فرو غناکست

گر باز بری سرم چه باکست

شمع از سر درد سرکشیدن

در پای تو به که مرده باشم

تا زنده و بی تو جان خراشم

چون نیست مرا بر تو راهی