بر دشمنیش گمان نبردی

بیکار کسی تو با چنین کار

بی یار بهی تو از چنین یار

آن دوست که دل بدو سپردی

شد دشمن تو ز بی وفائی

خود باز برید از آشنائی

چون خرمن خود به باد دادت