گر با تو یکی مزاح کردم

کای من خجل از حکایت خویش

گفتم سخنی دروغ و بد رفت

عفوم کن کانچه رفت خود رفت

بر عذر تو جان مباح کردم

آن پرده نشین روی بسته

هست از قبل تو دلشکسته