گل در قصبی و لاله در خز

به زان نبود که می رمت پیش

مه گر شکرین بود تو ماهی

شه گر به دو رخ بود تو شاهی

شیرین ورزین چو شیره رز

گر آتش بیندت بدان نور

آبش به دهان درآید از دور