چون مجنون را رمیده دل دید

از حال عرب چنین کند یاد

کان پیر پسر به باد داده

یعقوب ز یوسف اوفتاده

ز آرامش او امید ببرید

آهی به شکنجه درج می کرد

عمری به امید خرج می کرد