می خور تو که من خراب گشتم

نزدیک رسید کار می ساز

با گردش روزگار می ساز

خوش زی تو که من ورق نوشتم

من می گذرم تو در امان باش

غم کشت مرا تو شادمان باش

افتاد بر آفتاب گردم