هم غل من و هم افسر من

برداشت ازو امید بهبود

کان رشته تب پر از گره بود

گفت ای جگر و جگرخور من

نومیدی تو سماع کردم

خود را و ترا وداع کردم

افتاد پدر ز کار بگری