یا بر سر مغز پوست باشم

گفتا که به پیش من نه نیکوست

کاین دل شده مغز باشد او پوست

من به که نقاب دوست باشم

این گفت و گذشت از آن گذرگاه

چون رابعه رفت راه و بی راه

می خواند چو عاشقان نسیبی