وحشی شده و رسن گسسته

چون رابعه رفت راه و بی راه

می خواند چو عاشقان نسیبی

می جست علاج را طبیبی

وز طعنه و خوی خلق رسته

خو کرده چو وحشیان صحرا

با بیخ نباتهای خضرا