ای خاک من از تو آب گشته

بی دیده شده چو در تو دیده

ای هر که سگ تو گوهرش پاک

وای هر که نه با تو برسرش خاک

بنگر به من خراب گشته

مگذار که عاجزی غریبم

از رحمت خویش بی نصیبم